#130: Be a uniquely charged and curated gallery that is an artwork in itself.|#32: Be pan-gender polyphonic.|#53: Immaterial support for artists is important.|#124: Do less, do it better.|#37: Operate with radical transparency.|#62: Be kind. Full dishwasher: empty it.|#87: Always keep in mind there is something really special about being in a room that is 19 meters tall.|#131: A visitor who comes back after a week might discover new additions to the exhibition.|#61: No all male install teams.|#39: Be the early stepping stone in an artist’s career|#5: Kunsthal Gent is a city where different identities collide in an ongoing exhibition without end date. New exhibitions are always a new layer in this ongoing story.|#99: Evolve according to changing needs.|#10: Don’t be obsessed with numbers.|#20: Are exhibitions the most suitable form for the art that we present?|#117: Consider design, organisational structures and architecture as programme.|#75: A building is a capricious thing: it is inhabited and changed, and its existence is a tale of constant and curious transformation.|#81: Things come alive when there is friction.|#84: The White Cube is a lie.|#105: Kunsthal Gent is local in scale, but globally connected.|#120: The new type of art institute cannot merely be an art museum as it has been until now, but no museum at all. The new type will be more like a power station, a producer of new energy.|#35: The artist fee should be good.|#21: Live with the exhibition, spend time with it.|#112: Spaces today don’t need to be curated, but occupied.|#44: No name tags at dinner.|#2: Bring something new to the city of Ghent.|#130: Be a uniquely charged and curated gallery that is an artwork in itself.|#32: Be pan-gender polyphonic.|#53: Immaterial support for artists is important.|#124: Do less, do it better.|#37: Operate with radical transparency.|#62: Be kind. Full dishwasher: empty it.|#87: Always keep in mind there is something really special about being in a room that is 19 meters tall.|#131: A visitor who comes back after a week might discover new additions to the exhibition.|#61: No all male install teams.|#39: Be the early stepping stone in an artist’s career|#5: Kunsthal Gent is a city where different identities collide in an ongoing exhibition without end date. New exhibitions are always a new layer in this ongoing story.|#99: Evolve according to changing needs.|#10: Don’t be obsessed with numbers.|#20: Are exhibitions the most suitable form for the art that we present?|#117: Consider design, organisational structures and architecture as programme.|#75: A building is a capricious thing: it is inhabited and changed, and its existence is a tale of constant and curious transformation.|#81: Things come alive when there is friction.|#84: The White Cube is a lie.|#105: Kunsthal Gent is local in scale, but globally connected.|#120: The new type of art institute cannot merely be an art museum as it has been until now, but no museum at all. The new type will be more like a power station, a producer of new energy.|#35: The artist fee should be good.|#21: Live with the exhibition, spend time with it.|#112: Spaces today don’t need to be curated, but occupied.|#44: No name tags at dinner.|#2: Bring something new to the city of Ghent.|
Deze website maakt gebruik van cookies om uw gebruikservaring te verbeteren. Meer informatie

09.04.2021 20:00

Online screening & conversation with Clemence Agnez

Pay what you can

EMILIE BROUT & MAXIME MARION:
A TRULY SHARED LOVE

Émilie Brout & Maxime Marion
online screening: A Truly Shared Love, 28'
& conversatie met Clemence Agnez (co-director Glassbox, Parijs)

Het Franse kunstenaarsduo Émilie Brout & Maxime Marion presenteert hun nieuwe film A Truly Shared Love, waarin ze onderzoeken hoe het technokapitalisme kan infiltreren in elk klein aspect van ons leven, en hoe het onze perceptie van de wereld en van onszelf verandert. Emilie Brout en Maxime Marion verblijven in Kunsthal Gent in het kader van hun uitgestelde residentie in het Ontwikkelingsprogramma 2020.

Na de screening van A Truly Shared Love gaan de kunstenaars in gesprek met Clemence Agnez, co-director van kunstruimte Glassbox in Parijs. Het gesprek begint 200 meter boven Kunsthal in de lucht. De camera en de conversatie dalen langzaam neer, het voormalige klooster in.

A Truly Shared Love

A Truly Shared Love is een tragedie, en het kapitalisme haar vervloeking. Emilie Brout & Maxime Marion tonen hun ware liefdesverhaal, omringd door hun kat en verbonden metgezellen in hun eigen huiselijke omgeving. Gebruikmakend van de codes van de commerciële beeldtaal van stockvideo's, spelen ze met de normatieve en geïdealiseerde voorstellingen van hun genre, klasse en het personage van de kunstenaar als model van de start-up nation die daar gewoonlijk worden gepropageerd. Is er een alternatief?

Dit werk markeert een belangrijke stap in de praktijk van de kunstenaars. Het kan worden samengevat als een onontwarbaar koordspel van relaties: relaties tussen de partners van een koppel, tussen intiem en openbaar, vrije tijd en werk, data en synthese, stedelijke en uitgestrekte "natuurlijke" ruimtes of zelfs tussen de soorten in de ruimste zin... Zoveel lagen die voortdurend worden vervuild op verschillende niveaus. Er ontstaat een constante en dubbelzinnige ruimte van onderhandeling, waarin de protagonisten - als twee druppels die in een oneindige en paradoxaal oververzadigde leegte evolueren - wanhopig op zoek zijn naar het behoud van iets singuliers dat boven ontoegankelijke representaties uitstijgt, iets dat aan elke vorm van kwantificering of kapitalisering zou ontsnappen.

Truly Shared Love werd geproduceerd met de steun van de Fondation des Artistes, CNC/DICRéAM en Magnetic Bordeaux.

Émilie Brout & Maxime Marion

De praktijk van Émilie Brout & Maxime Marion (1984 en 1982, wonen en werken in Parijs) richt zich op de cultuur en het gebruik van het web: ze werken vaak met en rond het internet. Hun werk krijgt vorm in verschillende media, maar ze onderzoeken in het bijzonder het medium video, waarvan ze de grenzen opzoeken via niet-lineaire verhaallijnen, video’s zonder einde, en de context waarin het werk getoond wordt. Door zorgvuldige ontcijfering proberen ze de economische, politieke en juridische specificiteiten van bestaande systemen of structuren te identificeren alvorens ze te infiltreren, en sporen na te laten of erover te rapporteren in hun werk, soms met narratieve vormen.

Émilie Brout & Maxime Marion begonnen hun samenwerking aan de Ecole Nationale Supérieure des Arts Décoratifs de Paris. Hun werk werd opgenomen in de Young Art Triennale, Casino Luxembourg (2021), de 5e Biënnale voor Jonge Kunst in Moskou (2016) en groepstentoonstellingen in onder meer Haus der Kulturen der Welt, Berlijn; Centre Culturel Canadien, Parijs (2020), Prix Sciences Po pour l'art contemporain , Parijs (2019), Redline Contemporary Art Center, Denver (2018), Le Loft, Brussel (2017), OCAT Shenzhen (2016), Seongnam Art Center (2015) en Palais de Tokyo, Parijs (2014). Ze hadden solotentoonstellingen in 22,48 m², Parijs (2013, 2015, 2017, 2019, 2021), La Chaufferie, Straatsburg; Pori Art Museum (2019), Villa du Parc, Annemasse (2018) en Steve Turner, Los Angeles (2017).

Clémence Agnez

Na het behalen van een dubbele graad in de filosofie en de beeldende kunst, sloot Clémence Agnez zich in 2011 aan bij de kunstenaarsruimte Glassbox (Parijs) en werd er co-directeur in 2014. Ze werkt aan een doctoraat in de esthetische en politieke filosofie aan Paris X Nanterre onder leiding van Anne Sauvagnargues, getiteld "Displacement and predation, contemporary museum techniques and desubjectivation of the figure of the artist". Agnez doceert filosofie en kunsttheorie aan de kunstacademie Duperré, aan de Université Paris VIII Saint-Denis en aan de Beaux-Arts de Montpellier (ESBA-MoCo), werkt van tijd tot tijd mee aan het tijdschrift Zérodeux en is actief in verschillende kunstscholen en universiteiten.

A Truly Shared Love videogramme 4

GERELATEERDE WERKPERIODES

AFBEELDINGEN
A Truly Shared Love videogramme 6
A Truly Shared Love videogramme 11