#112: Spaces today don’t need to be curated, but occupied.|#34: We pay artists.|#68: Once in a while we need to get out of utopia and get something done.|#25: Never ask the artist to just present their work, ask them to co-create and co-organise the space.|#89: Build-in impurity within the organisation.|#98: The success of it will not lie in the result but in the process.|#70: Have the office space inside the exhibition space, it reminds of you what you are doing.|#107: Build a community / scene.|#58: Kunsthal Gent is a monument. If you plan to drill a hole, contact Tomas first.|#105: Kunsthal Gent is local in scale, but globally connected.|#124: Do less, do it better.|#57: Volunteers must be: cared for / hands on / ready to learn / willing to share / in it to win it / show new or old tricks.|#99: Evolve according to changing needs.|#17: An exhibition is never finished.|#117: Consider design, organisational structures and architecture as programme.|#3: Entrance to all exhibitions at Kunsthal Gent is free.|#23: That’s a very interesting piece, but how would it behave in a pizza joint?|#60: Look after all tools. The moment it looks like things are missing it means that things are missing.|#14: Can you also remain a toddler institution?|#75: A building is a capricious thing: it is inhabited and changed, and its existence is a tale of constant and curious transformation.|#81: Things come alive when there is friction.|#21: Live with the exhibition, spend time with it.|#90: The best systems have a failure or ‘a hole’ in them…|#6: Demand that visitors are active.|#120: The new type of art institute cannot merely be an art museum as it has been until now, but no museum at all. The new type will be more like a power station, a producer of new energy.|#112: Spaces today don’t need to be curated, but occupied.|#34: We pay artists.|#68: Once in a while we need to get out of utopia and get something done.|#25: Never ask the artist to just present their work, ask them to co-create and co-organise the space.|#89: Build-in impurity within the organisation.|#98: The success of it will not lie in the result but in the process.|#70: Have the office space inside the exhibition space, it reminds of you what you are doing.|#107: Build a community / scene.|#58: Kunsthal Gent is a monument. If you plan to drill a hole, contact Tomas first.|#105: Kunsthal Gent is local in scale, but globally connected.|#124: Do less, do it better.|#57: Volunteers must be: cared for / hands on / ready to learn / willing to share / in it to win it / show new or old tricks.|#99: Evolve according to changing needs.|#17: An exhibition is never finished.|#117: Consider design, organisational structures and architecture as programme.|#3: Entrance to all exhibitions at Kunsthal Gent is free.|#23: That’s a very interesting piece, but how would it behave in a pizza joint?|#60: Look after all tools. The moment it looks like things are missing it means that things are missing.|#14: Can you also remain a toddler institution?|#75: A building is a capricious thing: it is inhabited and changed, and its existence is a tale of constant and curious transformation.|#81: Things come alive when there is friction.|#21: Live with the exhibition, spend time with it.|#90: The best systems have a failure or ‘a hole’ in them…|#6: Demand that visitors are active.|#120: The new type of art institute cannot merely be an art museum as it has been until now, but no museum at all. The new type will be more like a power station, a producer of new energy.|
Deze website maakt gebruik van cookies om uw gebruikservaring te verbeteren. Meer informatie

29.01.2021 20:00

Opening tentoonstelling, paviljoen KHG#03

Pay what you can

Aline Bouvy:
As Sirens Rise and Fall

Glorie en verval van de sirenen

Een installatie van Aline Bouvy in samenwerking met Pierre Dozin en Julien Bouille

Het politielogo uitdagen
Het voorhoofd deppen met wonderolie
Het spinnenweb weven
Bang zijn voor je getal
Jezelf bloot in de yoghurt rollen
Een hut bouwen met kussens
Parterre – down-to-earth detox

- Emeline Depas

We kunnen ons afvragen waarom er zo weinig symfonieën geschreven zijn in fis klein. Zou het komen door de zwaarmoedige klank, de spookachtige zeggingskracht van die toonsoort, de obscure verbittering maar tevens intense hartstocht die erin doorklinken? Het klaaglijke, onweerstaanbare gezang van de sirenen, verleidsters die een uitbeelding vormen van de voedende zee en tegelijk van de verwoestende oceaan, moeten we ons waarschijnlijk in fis klein voorstellen. Al zou het dan wel hoorbaar moeten zijn onder water, net als het toestel dat in 1820 werd uitgevonden door ingenieur Charles Cagniard de Latour, de sirene genoemd, en dat in staat is tonen voort te brengen van zeer hoge sterkte met uiteenlopende frequenties: een modulerende, stijgende en dalende toon. Nu dat geluidssignaal wijd en zijd de rol heeft gekregen om te waarschuwen voor gevaar, is het op wereldschaal gecodificeerd.

Een eigen stem wordt toegekend aan vier identieke, telegeleide wagens. Het zijn voertuigen-annex-instrumenten; hun overwegend in fis klein gecomponeerde gezang, en hun interactie als duo, trio of kwartet, hangen af van de personen die ze besturen. Er zijn eindeloze combinatiemogelijkheden, die ontstaan en zich ontwikkelen al naargelang de manier waarop de voertuigen worden geleid.

De controle wordt gesimuleerd door middel van de afstandsbediening en het stuur. De arena is vrij, er zijn geen wegwijzers, alleen de muren van de ruimte dienen als begrenzing.


Tekst Aline Bouvy
Vertaling RH


Aline Bouvy (1974, Brussel) studeerde Vrije Kunsten aan de Ecole de Recherche Graphique (Erg) in Elsene en aan de Jan Van Eyck Academie in Maastricht. In haar multidisciplinaire praktijk weigert zij compromissen te sluiten en zich aan te passen aan de systemen van onze maatschappij, die erop gericht zijn ons verlangen te reguleren en het in overeenstemming te brengen met de normen en waarden van diezelfde maatschappij. Door gebruik van poëtische strategieën en een rigoureuze esthetiek die gepaard gaat met een geëngageerde humor, stelt ze de hiërarchieën van gevestigde machten en patriarchale systemen in vraag. Haar praktijk streeft ernaar om te confronteren met wat wordt gezien als ‘buiten de norm’, door middel van verhalen die meestal verankerd zijn in de context van de plekken waar ze haar werk presenteert. Daarbij stelt ze tegelijkertijd de rol van de kunstenaar en diens engagement via hedendaagse culturele producties in vraag.

MDC KHG 20210129 AB 003 LR