#132: Things will always look weird when you’re the first doing it.|#32: Be pan-gender polyphonic.|#141: Start a Publication Studio at Kunsthal Gent in the nearby future.|#60: Look after all tools. The moment it looks like things are missing it means that things are missing.|#14: Can you also remain a toddler institution?|#26: More artists, less borders.|#98: The success of it will not lie in the result but in the process.|#120: The new type of art institute cannot merely be an art museum as it has been until now, but no museum at all. The new type will be more like a power station, a producer of new energy.|#59: Always protect the floor when painting (or pouring concrete)|#94: No objections? Just do it.|#61: No all male install teams.|#99: Evolve according to changing needs.|#33: We will ensure work by female artists and curators make up at least 50% of our programme each year.|#30: Don’t work with artists who are assholes.|#16: Kunsthal Gent will always be a construction site.|#6: Demand that visitors are active.|#51: How do we invite the true unknown?|#65: No excuses: Thursday morning, team meeting.|#57: Volunteers must be: cared for / hands on / ready to learn / willing to share / in it to win it / show new or old tricks.|#47: Artists need to be supported more than ever in the development of their practice due to the gaps that have been created in the field of fine art|#15: Kunsthal Gent aims to be an extension of public space.|#111: Do it together.|#75: A building is a capricious thing: it is inhabited and changed, and its existence is a tale of constant and curious transformation.|#124: Do less, do it better.|#62: Be kind. Full dishwasher: empty it.|#132: Things will always look weird when you’re the first doing it.|#32: Be pan-gender polyphonic.|#141: Start a Publication Studio at Kunsthal Gent in the nearby future.|#60: Look after all tools. The moment it looks like things are missing it means that things are missing.|#14: Can you also remain a toddler institution?|#26: More artists, less borders.|#98: The success of it will not lie in the result but in the process.|#120: The new type of art institute cannot merely be an art museum as it has been until now, but no museum at all. The new type will be more like a power station, a producer of new energy.|#59: Always protect the floor when painting (or pouring concrete)|#94: No objections? Just do it.|#61: No all male install teams.|#99: Evolve according to changing needs.|#33: We will ensure work by female artists and curators make up at least 50% of our programme each year.|#30: Don’t work with artists who are assholes.|#16: Kunsthal Gent will always be a construction site.|#6: Demand that visitors are active.|#51: How do we invite the true unknown?|#65: No excuses: Thursday morning, team meeting.|#57: Volunteers must be: cared for / hands on / ready to learn / willing to share / in it to win it / show new or old tricks.|#47: Artists need to be supported more than ever in the development of their practice due to the gaps that have been created in the field of fine art|#15: Kunsthal Gent aims to be an extension of public space.|#111: Do it together.|#75: A building is a capricious thing: it is inhabited and changed, and its existence is a tale of constant and curious transformation.|#124: Do less, do it better.|#62: Be kind. Full dishwasher: empty it.|
Deze website maakt gebruik van cookies om uw gebruikservaring te verbeteren. Meer informatie

29.01.2021 20:00

Opening tentoonstelling, paviljoen KHG#03

Pay what you can

Aline Bouvy:
As Sirens Rise and Fall

Glorie en verval van de sirenen

Een installatie van Aline Bouvy in samenwerking met Pierre Dozin en Julien Bouille

Het politielogo uitdagen
Het voorhoofd deppen met wonderolie
Het spinnenweb weven
Bang zijn voor je getal
Jezelf bloot in de yoghurt rollen
Een hut bouwen met kussens
Parterre – down-to-earth detox

- Emeline Depas

We kunnen ons afvragen waarom er zo weinig symfonieën geschreven zijn in fis klein. Zou het komen door de zwaarmoedige klank, de spookachtige zeggingskracht van die toonsoort, de obscure verbittering maar tevens intense hartstocht die erin doorklinken? Het klaaglijke, onweerstaanbare gezang van de sirenen, verleidsters die een uitbeelding vormen van de voedende zee en tegelijk van de verwoestende oceaan, moeten we ons waarschijnlijk in fis klein voorstellen. Al zou het dan wel hoorbaar moeten zijn onder water, net als het toestel dat in 1820 werd uitgevonden door ingenieur Charles Cagniard de Latour, de sirene genoemd, en dat in staat is tonen voort te brengen van zeer hoge sterkte met uiteenlopende frequenties: een modulerende, stijgende en dalende toon. Nu dat geluidssignaal wijd en zijd de rol heeft gekregen om te waarschuwen voor gevaar, is het op wereldschaal gecodificeerd.

Een eigen stem wordt toegekend aan vier identieke, telegeleide wagens. Het zijn voertuigen-annex-instrumenten; hun overwegend in fis klein gecomponeerde gezang, en hun interactie als duo, trio of kwartet, hangen af van de personen die ze besturen. Er zijn eindeloze combinatiemogelijkheden, die ontstaan en zich ontwikkelen al naargelang de manier waarop de voertuigen worden geleid.

De controle wordt gesimuleerd door middel van de afstandsbediening en het stuur. De arena is vrij, er zijn geen wegwijzers, alleen de muren van de ruimte dienen als begrenzing.


Tekst Aline Bouvy
Vertaling RH


Aline Bouvy (1974, Brussel) studeerde Vrije Kunsten aan de Ecole de Recherche Graphique (Erg) in Elsene en aan de Jan Van Eyck Academie in Maastricht. In haar multidisciplinaire praktijk weigert zij compromissen te sluiten en zich aan te passen aan de systemen van onze maatschappij, die erop gericht zijn ons verlangen te reguleren en het in overeenstemming te brengen met de normen en waarden van diezelfde maatschappij. Door gebruik van poëtische strategieën en een rigoureuze esthetiek die gepaard gaat met een geëngageerde humor, stelt ze de hiërarchieën van gevestigde machten en patriarchale systemen in vraag. Haar praktijk streeft ernaar om te confronteren met wat wordt gezien als ‘buiten de norm’, door middel van verhalen die meestal verankerd zijn in de context van de plekken waar ze haar werk presenteert. Daarbij stelt ze tegelijkertijd de rol van de kunstenaar en diens engagement via hedendaagse culturele producties in vraag.

MDC KHG 20210129 AB 003 LR