#87: Always keep in mind there is something really special about being in a room that is 19 meters tall.|#105: Kunsthal Gent is local in scale, but globally connected.|#21: Live with the exhibition, spend time with it.|#119: Be a space of production.|#74: Last one out turns of the lights.|#14: Can you also remain a toddler institution?|#62: Be kind. Full dishwasher: empty it.|#6: Demand that visitors are active.|#44: No name tags at dinner.|#23: That’s a very interesting piece, but how would it behave in a pizza joint?|#64: Arrange a distribution of forces.|#4: Pay what you can.|#91: Embrace doubt.|#55: Keep basic human needs on the forefront.|#33: We will ensure work by female artists and curators make up at least 50% of our programme each year.|#36: We support production separately.|#25: Never ask the artist to just present their work, ask them to co-create and co-organise the space.|#88: Changing internships, artists, curators,... are important propositions to keep a fresh set of eyes.|#58: Kunsthal Gent is a monument. If you plan to drill a hole, contact Tomas first.|#56: Take a lunch break.|#47: Artists need to be supported more than ever in the development of their practice due to the gaps that have been created in the field of fine art|#92: We’re a learning organisation.|#141: Start a Publication Studio at Kunsthal Gent in the nearby future.|#79: The layered painting in the Old House has the potential to become the emblem to explain what Kunsthal Gent is doing.|#37: Operate with radical transparency.|#87: Always keep in mind there is something really special about being in a room that is 19 meters tall.|#105: Kunsthal Gent is local in scale, but globally connected.|#21: Live with the exhibition, spend time with it.|#119: Be a space of production.|#74: Last one out turns of the lights.|#14: Can you also remain a toddler institution?|#62: Be kind. Full dishwasher: empty it.|#6: Demand that visitors are active.|#44: No name tags at dinner.|#23: That’s a very interesting piece, but how would it behave in a pizza joint?|#64: Arrange a distribution of forces.|#4: Pay what you can.|#91: Embrace doubt.|#55: Keep basic human needs on the forefront.|#33: We will ensure work by female artists and curators make up at least 50% of our programme each year.|#36: We support production separately.|#25: Never ask the artist to just present their work, ask them to co-create and co-organise the space.|#88: Changing internships, artists, curators,... are important propositions to keep a fresh set of eyes.|#58: Kunsthal Gent is a monument. If you plan to drill a hole, contact Tomas first.|#56: Take a lunch break.|#47: Artists need to be supported more than ever in the development of their practice due to the gaps that have been created in the field of fine art|#92: We’re a learning organisation.|#141: Start a Publication Studio at Kunsthal Gent in the nearby future.|#79: The layered painting in the Old House has the potential to become the emblem to explain what Kunsthal Gent is doing.|#37: Operate with radical transparency.|
Deze website maakt gebruik van cookies om uw gebruikservaring te verbeteren. Meer informatie

18.11.2022 20:00

Boekpresentatie

Pay what you can

LUCA presents: Notes on Bimbos and Bodybuilders

Welkom op deze boekpresentatie ter gelegenheid van de uitgave van Stan Van Rompaey’s verhandeling Notes on Bimbos and Bodybuilders, die in 2021 werd bekroond met de Dirk Lauwaert prijs.

Vrijdag 18 november: 20:00

  • Isolde Vanhee: Introductie “Notes on Camp Cinema”
  • Stan Van Rompaey in conversatie met Saskia Smith

    “Een nieuwe canonieke tekst met betrekking tot de eeuwige maagden, bekrachtigd door de gebeurtenis van het jaar, komende vanuit geraffineerd onheil. Kijk camp recht in de ogen, verdraai de acht-tel van academische pretbederver, en verzwaar de wereldlasten om die biceps te laten bulken.”

Geïnspireerd door Susan Sontag’s Notes on “Camp” probeert Stan Van Rompaey door te dringen tot de essentie van all things “camp”, de manifestaties van camp vroeger en nu, en de kritische oproep die zij daarin leest. Het hoogtepunt van haar onderzoek is het Post-Sontagian “Camp” Manifesto. De oproepen in het manifest zijn even oprecht als gekunsteld, even persoonlijk als politiek, gedrenkt in de zogenaamde post-ironie die de kunstenaar omarmt als een onvermijdelijke conditie van haar generatie. In haar manifest pleit ze voor een revolutionering van het dagelijks leven, het omverwerpen van conventionele categorieën en taalsystemen verbonden met heteronormativiteit, het vieren van overdaad, het elimineren van schaamte en schuld, voor een rebels hyperbewustzijn ook, gedreven door het besef dat geen enkele vorm van esthetiek onschuldig is, noch haar kritiek.

Op 18 november organiseert LUCA School of Arts een avond gewijd aan een publiek dat de realiteit viert en bezweert met overdaad en hyperbolen. Dit evenement zal niets minder dan spektakel zijn, zij het dat aanstoot en schande om de hoek loeren! Immers, zoals Graham Harman opmerkte: “Als we dit evenement identificeren met ‘esthetiek’ in de breedste zin van het woord, wordt duidelijk waarom filosofie eerst esthetiek is en niet ethiek.”

Stan Van Rompaey: 'Notes on Bimbos and Bodybuilders'
  • 352 p., 148 x 210 mm
  • Dirk Lauwaert Prijs 2021 (Thesis prijs LUCA School of Arts)
  • Auteur: Stan Van Rompaey
  • Eindredacteur: Isolde Vanhee
  • ISBN 9789492574237
  • €25 voorverkoop via deze link

Uitgegeven door Grafische Cel
Gefinancierd door LUCA School of Arts

Stan Van Rompaey