#98: The success of it will not lie in the result but in the process.|#79: The layered painting in the Old House has the potential to become the emblem to explain what Kunsthal Gent is doing.|#21: Live with the exhibition, spend time with it.|#137: Use the publication as programming space|#16: Kunsthal Gent will always be a construction site.|#127: Remain practical: what happens to the work in an endless exhibition?|#55: Keep basic human needs on the forefront.|#74: Last one out turns of the lights.|#35: The artist fee should be good.|#44: No name tags at dinner.|#58: Kunsthal Gent is a monument. If you plan to drill a hole, contact Tomas first.|#64: Arrange a distribution of forces.|#4: Pay what you can.|#84: The White Cube is a lie.|#105: Kunsthal Gent is local in scale, but globally connected.|#23: That’s a very interesting piece, but how would it behave in a pizza joint?|#132: Things will always look weird when you’re the first doing it.|#61: No all male install teams.|#37: Operate with radical transparency.|#119: Be a space of production.|#24: We invest long-term in individual artists’ careers, working over time in different contexts. This also applies to designers / web-developers / photographers / volunteers /…|#117: Consider design, organisational structures and architecture as programme.|#68: Once in a while we need to get out of utopia and get something done.|#60: Look after all tools. The moment it looks like things are missing it means that things are missing.|#40: Follow the artist|#98: The success of it will not lie in the result but in the process.|#79: The layered painting in the Old House has the potential to become the emblem to explain what Kunsthal Gent is doing.|#21: Live with the exhibition, spend time with it.|#137: Use the publication as programming space|#16: Kunsthal Gent will always be a construction site.|#127: Remain practical: what happens to the work in an endless exhibition?|#55: Keep basic human needs on the forefront.|#74: Last one out turns of the lights.|#35: The artist fee should be good.|#44: No name tags at dinner.|#58: Kunsthal Gent is a monument. If you plan to drill a hole, contact Tomas first.|#64: Arrange a distribution of forces.|#4: Pay what you can.|#84: The White Cube is a lie.|#105: Kunsthal Gent is local in scale, but globally connected.|#23: That’s a very interesting piece, but how would it behave in a pizza joint?|#132: Things will always look weird when you’re the first doing it.|#61: No all male install teams.|#37: Operate with radical transparency.|#119: Be a space of production.|#24: We invest long-term in individual artists’ careers, working over time in different contexts. This also applies to designers / web-developers / photographers / volunteers /…|#117: Consider design, organisational structures and architecture as programme.|#68: Once in a while we need to get out of utopia and get something done.|#60: Look after all tools. The moment it looks like things are missing it means that things are missing.|#40: Follow the artist|
Deze website maakt gebruik van cookies om uw gebruikservaring te verbeteren. Meer informatie

24.01.2020 20:00

opening tentoonstelling

Pay what you can

JESSE JONES:
SYLLABUS

Opening: JESSE JONES - SYLLABUS
vrijdag 24 januari 2020, 20:00

Op 24 januari opent Kunsthal Gent met een nieuwe installatie van de Ierse kunstenaar Jesse Jones, getiteld Syllabus. Een monumentaal, 17m hoog semi-transparant gordijn met de arm en hand van de feministische wetenschapper Silvia Federici schept een nieuwe ruimte in Kunsthal Gent. De ruimte maakt plaats voor lokale (activistische) initiatieven en voor het lezen van een syllabus, waarin Silvia Federici en Jesse Jones teksten van verschillende auteurs bijeenbrengen. De tentoonstelling is een vertaling van een contract tussen Kunsthal Gent en de kunstenares over het gebruik van het werk en blijft zichtbaar zolang de condities van het contract worden nageleefd.

SYLLABUS bouwt verder op het eerder werk 'NO MORE FUN AND GAMES - Feminist Parasite Institution', gerealiseerd in de Hugh Lane gallery in Dublin in 2016.

Jesse Jones woont en werkt in Dublin en geeft les in beeldende kunst aan het CIT Crawford College of Art & Design in Cork. Haar praktijk kruist de media van film, performance en installatie. Ze werkt vaak in samenwerkingsstructuren en onderzoekt hoe historische voorbeelden van gemeenschappelijke cultuur een rol kunnen spelen in onze huidige sociale en politieke ervaringen. Recente tentoonstellingen en projecten omvatten onder meer het belangrijke nieuwe werk In the Shadow of the State, in opdracht van Artangel (UK) en Create met financiële steun van Ireland 2016, en gemaakt in samenwerking met kunstenaar Sarah Browne. Jesse Jones vertegenwoordigde Ierland op de Biënnale van Venetië in 2017. Tot maart 2020 presenteert het Guggenheim in Bilboa (ES) haar solotentoonstelling 'Temblad Temblad'.

MDC KH jessejones 017 HR