#35: The artist fee should be good.|#68: Once in a while we need to get out of utopia and get something done.|#112: Spaces today don’t need to be curated, but occupied.|#30: Don’t work with artists who are assholes.|#15: Kunsthal Gent aims to be an extension of public space.|#132: Things will always look weird when you’re the first doing it.|#6: Demand that visitors are active.|#61: No all male install teams.|#40: Follow the artist|#120: The new type of art institute cannot merely be an art museum as it has been until now, but no museum at all. The new type will be more like a power station, a producer of new energy.|#54: What about disabled artists?|#89: Build-in impurity within the organisation.|#20: Are exhibitions the most suitable form for the art that we present?|#87: Always keep in mind there is something really special about being in a room that is 19 meters tall.|#119: Be a space of production.|#3: Entrance to all exhibitions at Kunsthal Gent is free.|#23: That’s a very interesting piece, but how would it behave in a pizza joint?|#56: Take a lunch break.|#39: Be the early stepping stone in an artist’s career|#19: Have fun at the exhibition.|#25: Never ask the artist to just present their work, ask them to co-create and co-organise the space.|#82: Clean and sterile looks professional, but really boring.|#130: Be a uniquely charged and curated gallery that is an artwork in itself.|#81: Things come alive when there is friction.|#91: Embrace doubt.|#35: The artist fee should be good.|#68: Once in a while we need to get out of utopia and get something done.|#112: Spaces today don’t need to be curated, but occupied.|#30: Don’t work with artists who are assholes.|#15: Kunsthal Gent aims to be an extension of public space.|#132: Things will always look weird when you’re the first doing it.|#6: Demand that visitors are active.|#61: No all male install teams.|#40: Follow the artist|#120: The new type of art institute cannot merely be an art museum as it has been until now, but no museum at all. The new type will be more like a power station, a producer of new energy.|#54: What about disabled artists?|#89: Build-in impurity within the organisation.|#20: Are exhibitions the most suitable form for the art that we present?|#87: Always keep in mind there is something really special about being in a room that is 19 meters tall.|#119: Be a space of production.|#3: Entrance to all exhibitions at Kunsthal Gent is free.|#23: That’s a very interesting piece, but how would it behave in a pizza joint?|#56: Take a lunch break.|#39: Be the early stepping stone in an artist’s career|#19: Have fun at the exhibition.|#25: Never ask the artist to just present their work, ask them to co-create and co-organise the space.|#82: Clean and sterile looks professional, but really boring.|#130: Be a uniquely charged and curated gallery that is an artwork in itself.|#81: Things come alive when there is friction.|#91: Embrace doubt.|
Deze website maakt gebruik van cookies om uw gebruikservaring te verbeteren. Meer informatie

29.10.2021 20:00

Opening & artist talk

Pay what you can

OFFoff + Kunsthal Gent presenteren:
Suspension - Sebastian Diaz Morales

Opening & artist talk

Vrijdag 29 oktober 2021, 20.00 uur, Oud Huis

Suspension - Sebastian Diaz Morales
Video-installatie, 2K digitale video, 14'30'', 2014

Geproduceerd met de steun van het Mondriaan Fonds
Gepresenteerd door Art cinema OFFoff en Kunsthal Gent


The mind was dreaming.
The world was its dream.

Jorge Luis Borges

In Suspension hangt een jongeman in de lucht, hij valt, of misschien drijft hij door tijd en ruimte. Er is geen specifieke of definitieve manier om zijn situatie te begrijpen. Het uitvergrote beeld van de vallende man krijgt een monumentale kwaliteit in de tentoonstellingsruimte, waar toeschouwers trappen en plateaus op en af kunnen gaan om het beeld op een meer intieme manier te ervaren. De installatie vertrekt van Moebius' stripverhaal Absoluten Caufeltrail, waarin een man eindeloos valt en in zijn val verschillende poorten of dimensies van parallelle universa doorkruist. In zijn nieuwe interpretatie van de val van een man ziet Sebastián Díaz Morales de wereld als een eindeloze leegte, die een tijdloze zwaartekracht oproept die ons dieper en dieper in onze eigen menselijkheid doet vallen.

Diaz Morales' bevraging van de realiteit in film, of het nu gaat om het landschap, het stedelijke of zelfs het sociopolitieke, is van meet af aan gekenmerkt door een fundamenteel wantrouwen tegenover het geloof in een enkele, verenigde realiteit. Bij Diaz Morales functioneert de camera niet als een medium voor het getrouw weergeven en vastleggen van wat wordt waargenomen, maar is het een essentieel, zelfs epistemisch middel om de werkelijkheid te bevragen en zich toe te eigenen.

Diaz Morales' onderzoek naar waarneming en werkelijkheid is gebaseerd op de veronderstelling dat de werkelijkheid zelf van nature zeer fictief is. "Ik ben erg geïnteresseerd in de notie van realiteit en fictie. (...) Mijn werk verkent de grenzen tussen realiteit en fictie," zegt Diaz Morales. Zijn films voeren de kijker dus niet simpelweg naar een ander, surrealistisch of fantasmatisch rijk, maar ze ontdoen de werkelijkheid van haar vertrouwdheid en vervormen haar, en doen haar op iets anders lijken.

Sequence 1 Copy 7