#79: The layered painting in the Old House has the potential to become the emblem to explain what Kunsthal Gent is doing.|#87: Always keep in mind there is something really special about being in a room that is 19 meters tall.|#36: We support production separately.|#131: A visitor who comes back after a week might discover new additions to the exhibition.|#47: Artists need to be supported more than ever in the development of their practice due to the gaps that have been created in the field of fine art|#89: Build-in impurity within the organisation.|#111: Do it together.|#84: The White Cube is a lie.|#19: Have fun at the exhibition.|#28: Make Contracts.|#54: What about disabled artists?|#132: Things will always look weird when you’re the first doing it.|#53: Immaterial support for artists is important.|#117: Consider design, organisational structures and architecture as programme.|#98: The success of it will not lie in the result but in the process.|#94: No objections? Just do it.|#127: Remain practical: what happens to the work in an endless exhibition?|#23: That’s a very interesting piece, but how would it behave in a pizza joint?|#130: Be a uniquely charged and curated gallery that is an artwork in itself.|#6: Demand that visitors are active.|#33: We will ensure work by female artists and curators make up at least 50% of our programme each year.|#82: Clean and sterile looks professional, but really boring.|#88: Changing internships, artists, curators,... are important propositions to keep a fresh set of eyes.|#68: Once in a while we need to get out of utopia and get something done.|#64: Arrange a distribution of forces.|#79: The layered painting in the Old House has the potential to become the emblem to explain what Kunsthal Gent is doing.|#87: Always keep in mind there is something really special about being in a room that is 19 meters tall.|#36: We support production separately.|#131: A visitor who comes back after a week might discover new additions to the exhibition.|#47: Artists need to be supported more than ever in the development of their practice due to the gaps that have been created in the field of fine art|#89: Build-in impurity within the organisation.|#111: Do it together.|#84: The White Cube is a lie.|#19: Have fun at the exhibition.|#28: Make Contracts.|#54: What about disabled artists?|#132: Things will always look weird when you’re the first doing it.|#53: Immaterial support for artists is important.|#117: Consider design, organisational structures and architecture as programme.|#98: The success of it will not lie in the result but in the process.|#94: No objections? Just do it.|#127: Remain practical: what happens to the work in an endless exhibition?|#23: That’s a very interesting piece, but how would it behave in a pizza joint?|#130: Be a uniquely charged and curated gallery that is an artwork in itself.|#6: Demand that visitors are active.|#33: We will ensure work by female artists and curators make up at least 50% of our programme each year.|#82: Clean and sterile looks professional, but really boring.|#88: Changing internships, artists, curators,... are important propositions to keep a fresh set of eyes.|#68: Once in a while we need to get out of utopia and get something done.|#64: Arrange a distribution of forces.|
Deze website maakt gebruik van cookies om uw gebruikservaring te verbeteren. Meer informatie

06.12.2019 20:00

Curated by Grace Ndiritu, with Ryan Hughes and Kathrin Böhm

Pay what you can

Pay What You Can:
The new art economy

PAY WHAT YOU CAN: THE NEW ART ECONOMY
samengesteld door Grace Ndiritu


Vrijdag 6 december
Kunsthal Gent


Deel 1: 17:00 - 19:00 uur: PWYC workshop - 30 plaatsen, schrijf je hier in!
Deel 2: 20:00 - 22:00 uur: PWYC presentaties en discussie - inschrijven niet nodig, allen welkom (voertaal Engels)

PAY WHAT YOU CAN: THE NEW ART ECONOMY
In een context van slinkende middelen is de financiering van de kunsten de eerste die wordt gekort. Grace Ndiritu stelt - als een daad van solidariteit - dat, PAY WAT YOU CAN zou kunnen uitgroeien tot The New Art Economy. Met de huidige economische druk waarmee individuele kunstenaars, non-profit instellingen, kunstscholen, kleine en middelgrote commerciële galeries worden geconfronteerd, is het steeds belangrijker om nieuwe economische en sociale strategieën te vinden om te overleven en te bloeien. Hoe kan PAY WHAT YOU CAN een duurzame realiteit worden? Deze eendaagse bijeenkomst biedt kunstprofessionals, kunststudenten en publiek de kans om nieuwe economische modellen te leren kennen en te debatteren over deze complexe kwestie.

Deel 1: vrijdag 6 december, 17:00 - 19:00 uur
PWYC workshop: THE NEW ART ECONOMY
- Korte inleiding door kunstenaar Grace Ndiritu over haar PAY WHAT YOU CAN project ‘Coverslut’, gevolgd door een PAY WHAT YOU CAN meditatieritueel
- Werksessie in kleine groepjes voor solidaire PAY WHAT YOU CAN oplossingen
30 plaatse
n - schrijf je hier in!

Deel 2: vrijdag 6 december, 20:00 tot 22:00 uur
PWYC case studies: presentaties en discussie
Kunstenaar Kathrin Böhm (Londen) vertelt over haar 'Centre for Plausible Economics' en het gebruik van verschillende economische modellen in haar verschillende projecten zoals 'Company Drinks'. Curator Ryan Hughes vertelt over de Biënnale van Coventry (2019) en het gebruik van PWYC in zijn economisch model in de biënnale van dit jaar. Gemodereerd door Grace Ndiritu. In het Engels, allen welkom.


Sprekers

Grace Ndiritu
COVERSLUT© is een mode- en economisch onderzoeksproject van Grace Ndiritu, opgericht in 2018. Het richt zich op de aanpak van kwesties rond ras, gender en klassenpolitiek en integreert kapitalistische, PAY WHAT YOU CAN en ethische/ecologische strategieën in haar economische model. De eerste editie van het project werd afgerond in samenwerking met het Gentse textielatelier Manoeuvre, dat door kunstenaars wordt geleid. COVERSLUT© Pop-Up Stores en evenementen vonden tot op heden plaats in Minus One, Gent (2019); Poppositions artfair, Brussel (2019); Eastside Projects, UK (2018); De Koer, Gent (2018 & 2019), collectie beschikbaar in Contemporary Art Gallery, Vancouver (2018) & Wiels Art Centre, Brussel (2019). Ndiritu's gebruik van PAY WAT YOU CAN als een daad van solidariteit in haar eigen kunstpraktijk heeft reeds verschillende kunstinstellingen beïnvloed, waaronder Eastside Projects, Birmingham, Kunsthal Gent en Coventry Biennale 2019 - om een Pay What You Can beleid te voeren dat geïnspireerd is door haar ideeën over institutionele kritiek en structurele verandering.

Ryan Hughes
Ryan Hughes is een kunstenaar/curator uit de West Midlands (UK). Hij is vooral geïnteresseerd in samenwerkings- en participatiepraktijken, online cultuur en wat wordt omschreven als het "post-internet". Hij heeft gewerkt in verschillende door kunstenaars geleide, institutionele en niet-kunstmatige ruimtes, waaronder MK Gallery, ICA London, Vivid Projects en A3 Project Space, alsook met lokale overheden en universiteiten. In 2017 richtte hij Coventry Biennale op, een nieuw model voor een door kunstenaars geleide en sociale biënnale, die heeft bijgedragen aan de status van de stad als UK City of Culture 2021.

Kathrin Böhm
Kathrin Böhm is een in Londen gevestigde kunstenaar. Haar samenwerkingsprojecten richten zich op de collectieve (re)productie van de publieke ruimte, handel als publieke ruimte en het alledaagse als uitgangspunt voor cultuur. Kathrin is stichtend lid van het kunstenaars/politieke initiatief Keep it Complex - Make it Clear (KIC), het Centre for Plausible Economies en de artistieke onderneming enterprise Company Drinks in 2014.

PWY Cblue

AFBEELDINGEN
2larger BW Grace2017 Grace Ndiritu
RH BW Headshot Ryan Hughes
46 A0718 copy Kathrin Böhm