#16: Kunsthal Gent will always be a construction site.|#54: What about disabled artists?|#132: Things will always look weird when you’re the first doing it.|#58: Kunsthal Gent is a monument. If you plan to drill a hole, contact Tomas first.|#91: Embrace doubt.|#75: A building is a capricious thing: it is inhabited and changed, and its existence is a tale of constant and curious transformation.|#59: Always protect the floor when painting (or pouring concrete)|#2: Bring something new to the city of Ghent.|#92: We’re a learning organisation.|#51: How do we invite the true unknown?|#124: Do less, do it better.|#89: Build-in impurity within the organisation.|#15: Kunsthal Gent aims to be an extension of public space.|#10: Don’t be obsessed with numbers.|#111: Do it together.|#88: Changing internships, artists, curators,... are important propositions to keep a fresh set of eyes.|#127: Remain practical: what happens to the work in an endless exhibition?|#60: Look after all tools. The moment it looks like things are missing it means that things are missing.|#21: Live with the exhibition, spend time with it.|#117: Consider design, organisational structures and architecture as programme.|#34: We pay artists.|#57: Volunteers must be: cared for / hands on / ready to learn / willing to share / in it to win it / show new or old tricks.|#119: Be a space of production.|#98: The success of it will not lie in the result but in the process.|#33: We will ensure work by female artists and curators make up at least 50% of our programme each year.|#16: Kunsthal Gent will always be a construction site.|#54: What about disabled artists?|#132: Things will always look weird when you’re the first doing it.|#58: Kunsthal Gent is a monument. If you plan to drill a hole, contact Tomas first.|#91: Embrace doubt.|#75: A building is a capricious thing: it is inhabited and changed, and its existence is a tale of constant and curious transformation.|#59: Always protect the floor when painting (or pouring concrete)|#2: Bring something new to the city of Ghent.|#92: We’re a learning organisation.|#51: How do we invite the true unknown?|#124: Do less, do it better.|#89: Build-in impurity within the organisation.|#15: Kunsthal Gent aims to be an extension of public space.|#10: Don’t be obsessed with numbers.|#111: Do it together.|#88: Changing internships, artists, curators,... are important propositions to keep a fresh set of eyes.|#127: Remain practical: what happens to the work in an endless exhibition?|#60: Look after all tools. The moment it looks like things are missing it means that things are missing.|#21: Live with the exhibition, spend time with it.|#117: Consider design, organisational structures and architecture as programme.|#34: We pay artists.|#57: Volunteers must be: cared for / hands on / ready to learn / willing to share / in it to win it / show new or old tricks.|#119: Be a space of production.|#98: The success of it will not lie in the result but in the process.|#33: We will ensure work by female artists and curators make up at least 50% of our programme each year.|
Deze website maakt gebruik van cookies om uw gebruikservaring te verbeteren. Meer informatie

26.02.2021 20:00

Ontwikkelingsprogramma

Pay what you can

The Post Collective:
HOW TO BUILD UP A COLLECTIVE IN COVID TIMES

Vrijdag 26 februari, 20.00
Online via zoom (je ontvangt de link na reservatie)

How to build up a collective in Covid times

Begin 2020 nam The Post Collective (POCO), een groep vluchtelingen, asielzoekers, sans papiers en medeplichtigen de dappere stap om, met de steun van Kunsthal Gent binnen het residentieprogramma, te speculeren over hoe ze zouden kunnen samenwerken op een co-creatieve, solidaire manier. En dit in het besef dat ze verschillende juridische en sociale statuten/rechten, creatieve praktijken, culturen, talen, leeftijden, geslachten, behoeften, privileges, kansen en uitsluitingen binnen de samenleving hebben.

In maart 2020 werd de samenleving hard getroffen door de covidepandemie, die vooral toesloeg op de kruispunten waarop het POCO zich bevond. Veel kansen werden ontnomen en daarmee ook de mogelijkheid om samen te werken in dezelfde ruimte. Ze pasten hun aanpak aan en vonden nieuwe manieren uit om verbonden en betrokken te blijven, terwijl ze fysiek op afstand stonden.

In deze 1,5 uur durende presentatie zal POCO hun ervaringen delen met het publiek, op het gebied van het maken van kunst, organiseren, communiceren, experimenteren met online ontmoetingsplatformen, samen solidair staan in eenzaamheid, angst, instabiliteit, gezondheid en ziekte, juridische processen, en de altijd dringende rekeningen voor de supermarkt en huisvesting.

Door middel van onze meerstemmige en meertalige verhalen, gebruikmakend van een samengaan van verschillende media (illustratie, verhalen vertellen, geluidspoëzie, video, fotografie, muziek) willen we binnen deze presentatie een omgeving creëren die een discussie met het publiek mogelijk maakt over het belang van het initiëren van vormen van collectiviteit in tijden van covid, op lokaal en mondiaal niveau.

The Post Collective bestaat uit: Mirra Markhaeva (Boerjatië), Sawsan Maher (Syrië), Marcus Bergner (Australië), Elli Vassalou (Griekenland), Mohammed Tawfiq (Irak), Mahammed Alimu (Somalië) en Hooman Jalidi (Iran).

Beeld door Mirra Markhaeva.

Artikel over The Post Collective op www.kunsten.be
Covid god